Oud Nieuws S25E3 ‘Zeldzame SOMS!’

Verandering komt zelden in één keer, maar soms stapelt het zich op in korte tijd. De afgelopen periode stond voor uw schrijvers in het teken van verhuizen – letterlijk. Tammo verruilde zijn werkplaats in Veendam voor een nieuwe locatie, en bij Hans ging het dubbelop: verhuizen met het gezin naar een nieuwe plek, en Minitrac verhuisde mee.

En met dozen, staal, modelletjes en herinneringen die worden versleept, komt ook ruimte voor reflectie. Want als je omgeving verandert, verandert er vaak meer dan alleen het adres. Dit is dan ook niet zelden gespreksstof tijdens de autoritten naar beurzen. Het zette ons aan het denken over verandering in bredere zin: hoe dorpsranden verdwijnen in nieuwbouwwijken, hoe schaalmodellen steeds vaker digitaal worden aangekondigd in plaats van op beurzen, hoe verzamelaars vergrijzen (denk Spalding, Dyersville). Hoe beurzen minder druk bezocht worden dan vroeger, en andere juist weer druk bezocht… en hoe klassieke – lees oude / zeldzame – modellen plaats lijken te maken voor high-end die cast en resin miniaturen.

En toch: tussen al die veranderingen zijn er ook constanten. Een daarvan is onze blijvende fascinatie voor het oude spul en het feit dat er af en toe nog altijd iets opduikt. Twee stuks breekbaar oranje plastic zelfs! Bij een onbekend klein Frans veilinghuis dook een Sevita Someca SOM 35 op! Hopen op een koopje was er niet bij, want hoe klein het veilinghuis ook was, de animo voor de kavel was groot. Even slikken voor Hans, maar uiteindelijk was hij de gelukkige winnaar. Niet lang daarna volgde een hoogst uitzonderlijke e-mail van het veilinghuis: de oorspronkelijke eigenaren van de SOM 35 hadden ook nog een SOM 40 staan! Of de koper van de 35 ook geïnteresseerd was in dit model voor dezelfde hamerprijs? Voor de familie lag afscheid nemen van deze bijzondere Franse modellen nogal gevoelig bleek uit correspondentie met de veilingmeester, en ze vonden het een prettig idee dat het duo bij elkaar zou blijven. Hans hoefde er niet te lang over na te denken… na wat afhandelen en wachten – het was rond de feestdagen, en zulke tere kostbaarheden versturen in zo’n periode leek niemand een goed idee – stonden in het nieuwe jaar twee Sevita’s bij Hans thuis.

De Sevita’s zijn extreem zeldzaam, waarschijnlijk in de eerste plaats omdat ze extreem breekbaar zijn. Goede exemplaren zonder (herstel)schade zijn nauwelijks bekend. Dat de familie goed heeft gezorgd voor dit Franse erfgoed straalt er vanaf. Zowel SOM 35 als 40 zijn in uitzonderlijke conditie en allebei met doos. Het bijzondere aan de 35 is niet alleen dat er een doos bij is, maar dat er überhaupt eentje bestaat. Wij wisten het in elk geval niet. Zover bekend bestond de 35 alleen in bouwpakket vorm in twee variaties : een zakje met omvouw kartonnetje en een kartonnen plaat met blister. Het trio is nu compleet want ruim 15 jaar eerder vond Hans al een SOM 20 op de beurs in Zwolle. (Ja, toen kon je dit nog op beurzen vinden). Zie ook Agritoy van februari 2009. 10 Jaar daarna volgde trouwens nog een SOM 20, op de beurs in Spalding. Zie voor dit verhaal Agritoy 1 2020.

Verhuizen, veranderen, verslepen… het hoort er allemaal bij. Maar sommige dingen veranderen gelukkig niet. Zoals de opwinding van een onverwachte vondst, het plezier om met z’n drieën naar Spalding te gaan en in een oude verzameling te duiken, of de drang om er meteen een artikel over te schrijven. Dus ja, de wereld verandert. Maar gelukkig ligt er soms gewoon nog een Sevita in een doos op zolder te wachten.

Uw onveranderd veranderende schrijvers, Hans Sikkema en Tammo Broekema